دانش بنیان

صنعت نگهداری و بهسازی شریان‌های مواصلاتی کشور، دهه‌ها با چالش بنیادین «وابستگی ساختاری» مواجه بوده است؛ اتکای مطلق به ماشین‌آلات خارجی و فرمولاسیون‌های وارداتی، علاوه بر خروج گسترده سرمایه‌های ارزی، پایداری زیرساخت‌های حمل‌ونقل را در برابر تکانه‌های تحریم و نوسانات اقتصادی به‌شدت آسیب‌پذیر می‌ساخت. تأمین تجهیزات اجرای روکش‌های حفاظتی مستلزم هزینه‌های هنگفت بود و به دلیل عدم دسترسی به شبکه رسمی قطعات یدکی، کمترین نقص فنی به رکود طولانی‌مدت ناوگان و توقف پروژه‌های ملی راهداری می‌انجامید. هم‌زمان، روش‌های سنتی لکه‌گیری و ترمیم مقطعی جاده‌ها، به سبب ناکارآمدی ساختاری در فصول سرد و تحمیل عملیات مکرر، موجبات هدررفت مضاعف منابع عمومی را فراهم می‌آورد.

شرکت کندوان پارس در مواجهه با این گلوگاه راهبردی، با اتکا به ظرفیت‌های پژوهشی و توانمندی متخصصان واحد تحقیق و توسعه (R&D)، راهبرد مهندسیِ چالش‌ها را جایگزین رویکرد انفعالی ساخت. ثمره این تلاش علمی و تعهد فناورانه، بومی‌سازی دو محصول کلیدی و کسب نشان رسمی «دانش‌بنیان» از سوی معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان ریاست جمهوری بود.